Op mijn laptop verschijnt een privacyherinnering van Google. Als je Youtube en Googlemaps bezoekt, ‘verwerkt Google die informatie, inclusief de video die u heeft bekeken, apparaat-ID’s, IP-adressen, cookie- en locatiegegevens.’ Vermoedelijk ook bij mensen zonder Google-account.
Er wordt een hoger doel mee gediend: ‘ervoor zorgen dat onze services nuttigere en op maat gemaakte inhoud bieden zoals relevantere zoekresultaten’ en ‘gepersonaliseerde advertenties’. Toen ik een bepaald cadeautje voor mijn moeder zocht, werd ik nog maanden bestookt met advertenties over zwarte gevlochten riemen.
Organisaties als Google bouwen via jouw surfgedrag specifieke datastrings die op internet als plakkend spinnenweb om je heen hangen. Het gaat niet om jouw privacy, ze spelen de dubbel. Steeds meer organisaties – zelfs overheden – doen dat. Ze spreken over privacy terwijl het hen gaat om zoveel mogelijk van je te gebruiken. Onder het mom van ‘beter’, ‘nuttiger’, ‘veiliger’.
Mogen we dat zelf nog bepalen? Ik verlies er vertrouwen door en voel me er onveilig bij.
