Eén van de manieren is dat je een groep van 10 mensen de opgave geeft een oordeel te ontwikkelen over iets maatschappelijks. Je gaat dat met hen bespreken. Al snel valt op dat ze een verhaal beginnen over zichzelf of iets in hun eigen levenssfeer. Je laat dat zien, ze zeggen dat te herkennen en je vervolgt met de opgave. Ze doen het weer, maar een paar vallen stil, blijken geen raad met je opmerking te weten.
Stel zo’n groep samen met medewerkers van een organisatie die hun missiestatement bespreken en je komt hetzelfde tegen. Ga met een grote groep leden van een politieke partij hetzelfde proberen en het gaat over van alles maar nauwelijks over het missiestatement. Het enige wat hen bindt is dat ze denken er belang bij te hebben tot deze groep te worden gerekend. Thierry Baudet heeft dat goed begrepen.
