Trillen

Zie meer s
John de Vegt
Tussen de dagelijkse bevingen was er ineens een van 3,4 op de schaal van Richter. En deze week weer een stevige.

Op de radio hoor ik een inwoonster zeggen dat ze inwendig trilt. Van woede, maar in haar woorden klinkt vooral machteloosheid door.
“De gaskraan moet nu dicht. Het is genoeg geweest!”

Uit Den Haag klinkt de roep om onconventionele maatregelen, maar wat je hoort zijn procedures, protocollen en meer onderzoek.
Er heeft zich een bureaucratie gevormd die zichzelf in stand houdt en onmachtig is om echt iets te doen aan de problemen van de Groningers.
Onmacht, onwil, overmacht….?

In de gebouwen zitten de zichtbare scheuren van wat er gebeurt, maar de bodem zakt niet alleen letterlijk in Groningen. De werkelijke scheuren zijn te vinden in de harten en gezichten en te horen in de verhalen van de Groningers. Vertrouwen in de grond waarop je leeft, vertrouwen in de politiek, in de bureaucratie, ze brokkelen af, storten ineen.

Hoeveel mentale klappen kun je aan?

Zal een overheid die niet in staat is anders te denken en handelen dan zij gewend is, ooit gaan zien dat onconventioneel in Haagse termen wellicht gewoon doen is wat past voor de Groningers?

pleister
Image by Ulrike Leone from Pixabay
Deel deze post
John de Vegt
In zijn rol als gebiedscoördinator bij de gemeente Coevorden ontmoet John vele mensen en probeert hij mensen en hun ideeën met elkaar te verbinden. Het komt voor hem aan op waarnemen en een open houding naar wat mensen beweegt. Serieus nemen van de context en van daaruit handelen, zodat mensen zelf in staat zijn om iets te realiseren. Geloof in de zeggingskracht van de Bijbel is voor hem een belangrijke drijfveer voor elke dag. Blijf je verwonderen houdt hij zichzelf voor: de werkelijkheid is dikwijls anders dan je durft aan te nemen of wat je wordt aangereikt. Door het schrijven van korte verhalen geeft John woorden aan deze verwondering.
Lees andere s: