Hij was er nooit geweest. Marokkaanse collega’s brachten die mee wanneer ze terugkwamen van verlof.
In de jaren 60 gaf mijn opa leiding aan de eerste generatie gastarbeiders. Voornamelijk getrouwde mannen, die hier werkten voor hun familie. Vaak kwamen ze in een groep in een totaal vreemde cultuur terecht. Om hen welkom te heten en beter te leren kennen, nodigde mijn opa ze bij hem thuis uit.
Zo nu en dan maakten ze avances naar vrouwen. Wanneer mijn opa daar lucht van kreeg, sprak hij hen aan, wees hen op hun gezin en familie in Marokko en dat hij niet accepteerde dat zij vrouwen ongelukkig zouden maken. Niemand had hem daartoe opdracht gegeven en het was ook geen onderdeel van een van te voren besproken plan. Diezelfde mannen vroegen mijn opa in moeilijke situaties om raad en hij stond bij hen in hoog aanzien.
Wie spreekt anderen nu aan op hun gedrag? Zal in plaats van persoonlijk aanspreken een cursus helpen?
