Hij riep de commandant dat ze in actie moesten komen. Die zei: “Geen sprake van. De melding moet eerst binnenkomen en dan volgen we de procedure. Er kunnen gevaarlijke stoffen zijn.” “Het is een personenauto”, zei hij. Dat maakte niets uit. De brandweerman verbeet zich tot de melding doorkwam.
Dit speelt in veel organisaties: mensen durven vanuit hun eigen waarneming niet in actie te komen, mogen niet afgaan op hun eigen oordeel.
Deze week verdedigde de Belgische minister van Veiligheid Jambon zich: volgens hem lag het falen van veiligheidsdiensten aan het blunderen van één ambtenaar. Die had informatie te lang laten liggen. In Nederland zei minister Van der Steur dat alle protocollen waren gevolgd, dus waren er geen fouten gemaakt.
Ik hoop dat de terreuraanslagen in België opleveren dat politici inzien hoe invoering van systemen en protocollen het oordeelsvermogen van mensen verzwakt en hoeveel onveiligheid dat geeft.
