Een politiek commentator van de BBC bekende dat zijn familie en vrienden thuis in York vroegen wat hij in hemelsnaam in Westminster deed. Ze vinden dat veel parlementsleden vervreemd zijn van de realiteit, in hun Londense kringetje ronddraaien. Wat in de samenleving gebeurt krijgt veel te weinig aandacht en Jeremy Corbyn wordt als grote vijand afgeschilderd.
Hij beaamde dat, maar stelde dat parlementsleden de macht bepalen en serieus genomen moeten worden. Ze kunnen elders beter betaalde banen krijgen, dus ze moeten wel idealen hebben. En achterbannen kunnen je moeilijk verbinden met de parlementaire machtsvraag.
Wat in zijn uitleg ontbrak, was het idee dat je op tv moet scoren om als politicus succesvol te zijn. Corbyn haalt dat beeld onderuit. Hij is én inhoudelijk én als democraat én dramaturgisch een aanval op de macht van de media.
Met dit motief in het achterhoofd begrijp je dat Nederlandse media berichten over Corbyn uit Britse media ongefilterd overnemen.
