De grondslag van een Staat

Brexit Staat
Stux on Pixabay
Geschreven door Wim van Dinten

Stel dat Groot-Brittannië nooit zou zijn toegetreden tot de Europese Unie. Stel dat je Nederlander bent en daar woont.

Zou je het dan vreemd vinden dat het Britse rechtstelsel daar geldt of vind je dat voor jou het Europees recht zou moeten gelden? Ik denk dat iedereen het vanzelfsprekend zal vinden dat daar voor elke inwoner Brits recht heerst.

Nu treedt het Verenigd Koninkrijk uit de EU en vindt de onderhandelaar van de EU Michel Barnier dat voor mensen uit de EU die in Groot-Brittannië wonen, Europees recht zou moeten gelden en het Europese hof uitspraak mag doen. Dat is voor Westminster onaanvaardbaar en strijdig met Brexit.

De Brexit-onderhandelingen nodigen uit om op de grondslagen van een Staat te gaan staan. Eigen rechtspraak is zo’n grondslag. Ik denk dat de Britten op dat punt een voorsprong hebben op andere landen in de EU. Hoe lang zal het duren eer dat inzicht doorbreekt?

Nieuwe #Aardnootjes verschijnen ook via Twitter.

3 reacties

  • Ik ken het britsrecht en eigenlijk het europees onvoldoende om te kunnen zeggen wat beter is. Ja, mensen die in engeland vallen onder britsrecht. Maar moet britsrecht automatisch van toepassing zijn op mensen uit europa dir daar tijdelijk zijn voor bijvoorbeeld studie ook britrecht moeten vallen? Daar gaat toch een rechter over? Ik blijf het lastig vinden waarschijnlijk vanwegen gebrek aan kennis. Ja, onderhandelen heeft zin, want ik neem dat het niet alleen eisen zijn over en weer ook uitwisseling van informatie over elkaars rechtsystemen niet onvlochten moeten worden zover wenselijk voor de brexit.

    • Dag Jeroen,

      Dank voor je reactie. Het geeft me de gelegenheid nog wat explicieter op het
      uittreden van de Britten en de ontwikkeling van de EU in te gaan.

      Het gaat er in de rechtsspraak om of je wetten formeel juridisch
      interpreteert dan wel wat mensen in een gemeenschap waar iets is gebeurd
      onwenselijk, onbehoorlijk of onacceptabel achten. Het is denkbaar en
      mogelijk dat een rechter zo verbonden is met een lokale omgeving dat hij
      recht spreekt dat overeenkomt met wat burgers vinden in de plaats waar het
      onrecht heeft plaats gehad. In de praktijk is dat echter steeds minder het
      geval. Rechtspraak is steeds meer formeel geworden dat wil zeggen de wetten
      worden als regels gevolgd en regels als wetten, niet wat men in een
      gemeenschap ergens van vindt.

      Nu kan het niet anders dan dat rechtspraak op EU-niveau een generalisatie is
      over alle aangesloten staten en dus op grote afstand komt te staan van wat
      in een specifieke situatie burgers ergens van vinden. Het wordt steeds meer
      een stelsel dat gebaseerd is op gedachte of bedachte samenlevingen, met
      systemen wordt gehandhaafd en zo steeds meer losgezongen raakt van de voet
      van de samenleving. Laat dat nou in het hart zitten van de keuze voor het
      uittreden uit de EU voor een kleine meerderheid van de Britten. Die zullen
      zeggen dat zij in Groot Brittannië willen bepalen wat strafbaar is.

      Het gaat naar mijn oordeel in dit soort kwesties om betekenisgeving, niet om
      deskundigheid. Zodra je erbij terugvalt op deskundigheid, ga je over op een
      rationele vorm van betekenisgeving. Die vorm ontneemt je uit te gaan van wat
      mensen in een gemeenschap tezamen ergens van vinden. Die kunnen lak hebben
      aan wat een deskundige vindt. Die kunnen menen dat wat zij daar en dan in
      hun gemeenschap van belang vinden belangrijker is dan wat voortvloeit uit
      een stelsel dat ooit ergens is ontstaan en waarvan ze de grondslag noch
      doorzien noch kunnen volgen.
      Naarmate mensen steeds meer uitgaan van zichzelf zullen ze dat steeds meer
      gaan vinden. Dat hoeft niet te leiden tot een vorm van uittreden zoals de
      Britten deden, maar kan ook leiden tot vormen om de eigen ruimte binnen de
      EU te vergroten en afstand te nemen van de rechtstaat of de democratie die
      de grondslag zou zijn van staten binnen de EU. Denk aan Polen en Hongarije
      en je ziet die beweging voor je. De Britten hadden ook dat pad kunnen
      volgen. Het zou de EU verder lam leggen. Ik heb liever de Britse gang dan de
      Poolse of Hongaarse. Tegelijkertijd zie je dat de EU op beide vormen naar
      antwoorden zoekt.

      Tot zover,

      Met vriendelijke groet,

      Wim van Dinten

  • Diplomaten en ambassadeurs komen al vaak weg met onschendbaarheid. Ik vind meerdere nationaliteiten al surrealistisch. Elk land moet zijn eigen wetten naleven en ook de rechten en plichten, geen gesjoemel. Ik vind het logisch dat in Groot- Brittannie brits recht geld. De vlag moet de lading dekken.

Laat een reactie achter