Gaat het goed met ons?

SCP
pixundfertig on pixabay
Geschreven door Wim van Dinten

Het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP) heeft een vergelijking gemaakt van de leefomstandigheden in Nederland over een periode van 25 jaar.

De bevinding is: het gaat goed met ons. De levensverwachting groeit, vooral van mannen, 80% is tevreden over onze democratie, het gemiddeld inkomen is hoger. Er zijn wel zorgen over hoe we met elkaar omgaan.

In dezelfde krant staat een verslag van mensen die een gaarkeuken runnen. Zij vertellen dat 6,7 % in armoede leeft, hoe ze zelf in armoede raakten en mensen leven die uit hun gaarkeuken eten. Als je tevens bedenkt dat een kwart van de Nederlanders een geestelijke stoornis heeft en die populatie van samenstelling wisselt, kun je dan nog steeds zeggen dat het goed gaat met Nederland?

Van een SCP zou je verwachten dat ze een analyse maken over de vraag of dat wat ze constateren wellicht een prijs heeft, zoals meer mensen die in armoede leven en meer mensen in geestelijke nood. Nu doet het SCP denken aan een instelling die de regering uit de wind houdt.

Nieuwe #Aardnootjes verschijnen ook via Twitter.

1 reactie

  • “De bevinding is: het gaat goed met ons.”

    Wat is “ons”? 15 miljoen mensen? Hoe kan men namens zo veel mensen praten of denken? Hoe definieert men “goed”? Het klinkt als een pilletje waarvan men veronderstelt dat de werkzame stof bij iedereen op dezelfde manier werkzaam is vanuit de overtuiging dat mensen biomechanische machines zijn die dus allemaal op dezelfde wijze functioneren.

    “Als je tevens bedenkt dat een kwart van de Nederlanders een geestelijke stoornis heeft en die populatie van samenstelling wisselt, kun je dan nog steeds zeggen dat het goed gaat met Nederland?”

    Het lijkt erop dat men aanneemt dat de geest “gestoord” kan zijn. Is dat wel echt zo? De geest is geen apparaat dat kan worden gerepareerd. Hoe bepalen we trouwens of dat apparaat “stuk” zou zijn? Daarvoor worden steeds wisselende criteria gebruikt die bovendien heel divers worden geïnterpreteerd in de praktijk, afhankelijk van welke diagnosticus je die dag toevallig tegenover je hebt. Voelt de persoon in kwestie zichzelf gestoord en ongelukkig? Dat is doorgaans niet van belang. Bepalen anderen wie of wat je bent?

    Mensen kunnen ook leren geloven dat er slechts één acceptabel pad is dat men in dit leven moet bewandelen en dat is het pad dat is bedacht door mensen die daar vooral zelf belang bij hebben. Zij creëren “problemen” en bieden dan ook zelf de oplossing aan, net als een Microsoft die zelf virussen verspreidt. Buiten dat pad om denkt men zich gestoord of ongelukkig te moeten voelen.

Laat een reactie achter