Ze zitten met honderden in een AZC. Ze zijn gevlucht voor geweld en bombardementen. Sommigen benadrukken dat ze zijn gevlucht om hun kinderen in Europa een toekomstperspectief te geven.
Wij dachten in West-Europa dat een dak boven hun hoofd, eten, een warme douche, een bed voldoende zou zijn. Dat is het ook voor korte tijd. Maar zodra je als vluchteling ervaart dat je in een soort luxe gevangenis zit, gaat het gemis aan toekomstperspectief je opbreken.
Europa is niet bezig met toekomstperspectief, noch voor asielzoekers, noch voor haar eigen, met name jonge burgers. In Europa staat economisch denken centraal. We tellen arbeidsplaatsen, het aantal werklozen per leeftijdscategorie, specialismen die we tekortkomen. We ontkennen dat het erom gaat dat mensen zicht willen hebben op een leven dat ze zouden willen leiden. Daarin spelen het milieu en hoe we met elkaar omgaan steeds harder mee.
Mijn hoop is dat asielzoekers ons dwingen toekomstperspectief in 2016 als centraal thema op de politieke kaart te zetten.
