Zelfreferentialiteit

Zie meer s
Picture of Wim van Dinten
Vandaag vroeg iemand hoe je zelfreferentialiteit herkent.

Het prettige is dat je die volop in de media ziet, zoals bij Donald Trump, al is het voor velen een negatieve versie. Hij interpreteert gebeurtenissen zoals het hem uitkomt. Vandaag voelt en kijkt hij anders dan gisteren en stelt hij andere doelen; consistentie is hem vreemd. Hij selecteert uit gebeurtenissen en verschijnselen wat hem van pas komt, de rest verwaarloost hij. Om mensen voor zich te winnen die hij nodig heeft, roept hij iets wat hen aanspreekt, ongeacht wat hij eerder zei. Hij doet wat nodig is om zijn volgende doelstelling te halen.

Wat mag je verwachten? Trump is zelfreferentieel, hij kan niet anders, het is zijn oriëntatie. Wordt hij president en zit de grondwet hem in de weg, dan maar even geen rechtsstaat. Een politicus of journalist heet bevriend als ze zijn kant kiezen. Politieke macht gebruikt hij om persoonlijke doelen te bereiken. Als bijvangst ruimt hij zooi op waar velen last van hebben.

Zelfreferentialiteit
rgbstock.nl
Deel deze post
Wim van Dinten
Wim van Dinten ontdekte dat er patronen bestaan in de manier waarop mensen betekenis geven en hoe dit hun oordeel en gedrag bepaalt. In Met gevoel voor realiteit (2002) liet hij zien hoe die patronen in evolutie tot stand komen en wat de invloed is van de context waarin mensen leven. In 2001 richtte hij samen met Imelda Schouten stichting Sezen op, waarin zijn gedachtegoed is ondergebracht en verder wordt ontwikkeld. Hij is bekend om de manier waarop hij bij behandeling van vraagstukken waarnemingen en perspectieven met elkaar verbindt en alternatieven ziet.
Lees andere s: