Wat daarin opvalt is dat ook allerlei mensen die zich door een ander ooit maar enigszins aangetast of ongemakkelijk gevoeld hebben, zich melden. Die berichten worden op één hoop gegooid met ernstige zaken als verkrachtingen en aanrandingen. Als je zo’n lichte ervaring wilt becommentariëren, wordt je direct verweten dat je op die manier mensen ontmoedigt zich uit te spreken.
Journalisten slagen er nauwelijks in te herkennen dat ze hierin zelf gebruikt worden. Als zij niet het verschil herkennen tussen een ego dat zich vanuit zelfreferentiële betekenisgeving gekwetst voelt, en iemand die een trauma heeft opgelopen vanwege verregaand machtsmisbruik van een ander, verliezen ze hun positie als nieuwsduiders.
Wanneer iemands persoonlijke gevoel de maat der dingen is, staat de samenleving buitenspel. Het effect is dat elke melder op voorhand gelijk heeft en er geen sociale norm mag worden gebruikt om tot een oordeel te komen, want dat kan weleens gevoelens aantasten. Dat is een toestand waarin seksuele intimidatie en andere vormen van intimidatie juist een kans krijgen.
