De Britse pers en de EU zijn er in geslaagd om van Brexit een verlammende toestand te maken. Zij zijn niet de enigen.
Nederlandse presentatoren vragen correspondenten steevast of er nieuwe aanwijzingen zijn voor een verslechterende Britse economie (andere invalshoeken dan economische ontbreken doorgaans) die Groot-Brittannië weer naar de EU drukken. Het signaal van ontevredenheid dat de Britse kiezer heeft afgegeven lijkt er niet toe te doen. Een analyse van wat onder de keuze voor Brexit zit, moet je naar zoeken.
Je kunt moeilijk een andere conclusie trekken dan dat Brexit iets aanvalt wat er voor media en bestuurders zeer toe doet. Er moet iets in de huidige situatie zijn waaraan ze willen vasthouden. Wat kan dat zijn? Onvermogen om alle mogelijke ontwikkelingen te registreren die aan de voet van de samenleving ontstaan te volgen en te interpreteren? Angst voor de massa die in beweging komt? Wie daar over denkt hoor ik graag.
