Als je met mensen praat over de supermarkt hier vlakbij, dan kent iedereen die ene man die er al jaren werkt. Als hij achter de kassa zit, staat bij hem vaak een rij. Hij is net een tikkie trager dan de overwegend jonge dames achter de andere kassa’s. Zijn rij is langer.
Veel klanten staan daar graag. Hij is vriendelijk, maakt oogcontact, vergeet zelden iets in de riedel van pasjes, kortingen, zegeltjes en bonnetjes. De supermarktbaas zal vinden dat hij het kassaprotocol tot in de puntjes beheerst.
Maar het lijkt bij hem toch net iets anders te gaan. In dat tikkie trager zit iets. Hij heeft veel aandacht: bij hem is elk product van de band halen en scannen verheven tot een gedenkwaardig moment. Afrekenen is bij hem een vorm van gesprek. Uit elkaar gaan doe je stil glimlachend. Die vriendelijke zorgvuldigheid komt binnen en houd je blij vast als je de straat oploopt.
